کلام وحی (متن آیت‌الکرسی که آیه 255 سوره بقره است و همچنین آیات 256 و 257

                                                                                                                                                                         

متن آیت‌الکرسی که آیه 255 سوره بقره است و همچنین آیات 256 و 257 سوره بقره که به خواندن آن‌ها نیز توصیه شده به قرار زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

 اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ﴿۲۵۵﴾

لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۲۵۶﴾      

اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ ﴿۲۵۷﴾

صدق الله العّلی العّظیم

ترجمه.شأن نزول آیت الکرسی.تاثیرات خواندن آیه الکرسی....... 

بیانات مقام معظم رهبری{جهادفرهنگی)

                                              

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به برگزاری ششمین مجمع عمومی مجمع جهانی اهل بیت علیهم‌السلام ، لازمه‌ی پیروی از اهل بیت پیامبر صلوات‌الله‌علیهم‌اجمعین را ترویج معارف اسلامی، اقامه‌ی احکام الهی، مجاهدت در راه خدا با همه‌ی وجود و مبارزه با ظلم و ظالم برشمردند و تأکید کردند: مجاهدت در راه خدا فقط به معنای جنگ نظامی نیست بلکه شامل مبارزه‌ی فرهنگی، اقتصادی و سیاسی نیز می‌شود.

ایشان خاطرنشان کردند: تشدید اختلاف در دنیای اسلام ممنوع است و ما با هر رفتار و حرکتی که موجب ایجاد اختلاف شود حتی از جانب برخی گروه‌های شیعه مخالفیم و اهانت به مقدسات اهل سنت را محکوم می‌کنیم.

1394.05.26

farsi.khamenei.ir

پرسش و پاسخ به احکام شرعی در سایتهای نماشا و آپارات

برای دیدن تمامی ویدیوها وکلیپهای پرسش واحکام شرعی درسایت نماشا - ویا - سایت آپارات کلیک کنید.

ترجمه و شرح حکمت 222 نهج البلاغه: چشم‌پوشى از خطای دیگران

نهج البلاغه ( نسخه صبحی صالح )

وَ قَالَ (علیه السلام): مِنْ أَشْرَفِ [أَفْعَالِ] أَعْمَالِ الْکَرِیمِ، غَفْلَتُهُ عَمَّا یَعْلَم.
 

امام(علیه السلام) فرمود: یکى از باارزش ترین کارهاى کریمان تغافل(بیخبری) از چیزهایى است که از آن آگاهند (و سرپوش گذاشتن بر آن لازم است).

ترجمه : آیتی

و فرمود (ع): از بهترین کارهاى مرد بزرگوار، چشم پوشى اوست از آنچه مى داند.
 

شرح : پیام امام امیر المومنین ( مکارم شیرازی )

بهترین اعمال کریمان:

امام(علیه السلام) در این گفتار حکیمانه به نکته مهمى درباره آداب معاشرت اشاره کرده، مى فرماید: «یکى از باارزش ترین کارهاى کریمان تغافل از چیزهایى است که از آن آگاهند (و سرپوش گذاشتن بر آن لازم است)»; (مِنْ أَشْرَفِ أَعْمَالِ الْکَرِیمِ غَفْلَتُهُ عَمَّا یَعْلَمُ).

کمتر کسى است که عیب پنهانى یا آشکارى نداشته باشد و کمتر دوستى پیدا مى شود که درباره دوستش کار نامناسبى، هرچند به عنوان لغزش انجام ندهد. افراد بزرگوار و باشخصیت کسانى هستند که عیوب پنهانى افراد را نادیده مى گیرند و از لغزش دوستان چشم پوشى مى کنند و هرگز به رخ آنها نمى کشند. این کار، اولاً سبب مى شود که آبروى مسلمان محفوظ بماند; آبرویى که ارزش آن به اندازه ارزش خون اوست. ثانیاً سبب مى شود فرد خطاکار یا صاحب عیب جسور نگردد و از همه اینها گذشته سبب مى شود رابطه مسلمان ها با یکدیگر محفوظ بماند. در اسلام، غیبت از بزرگ ترین گناهان شمرده شده و این همه تأکید براى حفظ آبروى مسلمانان است.

امیرمؤمنان على(علیه السلام) در عهدنامه مالک اشتر مخصوصاً بر این معنا تکیه کرده، مى فرماید: «باید دورترین رعایا نسبت به تو و مبغوض ترین آنها در نزد تو آنهایى باشند که بیشتر در جستجوى عیوب مردمند، زیرا در (غالب) مردم عیوبى وجود دارد (که از نظرها پنهان است و) والى از همه سزاوارتر است آنها را بپوشاند، بنابراین لازم است عیوبى را که بر تو پنهان است آشکار نسازى».

از سویى دیگر مى دانیم خداوند ستار العیوب است و دوست دارد بندگانش نیز ستار العیوب باشند و تغافل یکى از طرق پوشاندن عیوب مردم است. در حدیث معروفى نیز از امام موسى بن جعفر(علیه السلام) مى خوانیم: مردى خدمتش آمده، عرض کرد: فدایت شوم از یکى از برادران دینى کارى نقل کردند که من آن را ناخوش داشتم، از خودش پرسیدم انکار کرد، در حالى که جمعى از افراد موثق این مطلب را از او نقل کرده اند، امام فرمود: «کَذِّبْ سَمْعَکَ وَبَصَرَکَ عَنْ أَخِیْکَ وَانْ شَهِدَ عِنْدَکَ خَمْسُونَ قَسامَةً وَقالَ لَکَ قَوْلا فَصَدِّقْهُ وَکَذِّبْهُمْ، وَلا تُذِیْعَنَّ عَلَیْهِ شَیْئاً تَشِیْنُهُ بِهِ وَتَهْدِمُ بِهِ مُرُوَّتَهُ، فَتَکُونَ مِنَ الَّذِیْنَ قالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ; گوش و چشم خود را در مقابل برادر مسلمانت تکذیب کن، حتى اگر پنجاه نفر سوگند خوردند که او کارى کرده و او بگوید نکرده ام از او بپذیر و از آنها نپذیر، هرگز چیزى که مایه عیب و ننگ اوست و شخصیتش را از میان مى برد در جامعه پخش مکن، که از آنها خواهى بود که خداوند درباره آنها فرموده: کسانى که دوست مى دارند زشتى ها در میان مؤمنان پخش شود عذاب دردناکى در دنیا و آخرت دارند».(1)

ابن ابى الحدید در شرح نهج البلاغه خود در ذیل این گفتار حکیمانه چند شعر از «طاهر بن الحسین» شاعر معروف عرب آورده است، وى مى گوید:

وَیَکْفِیکَ مِنْ قَوْم شَواهِدُ أَمْرِهِمْ *** فَخُذْ صَفْوَهُمْ قَبْلَ امْتِحانِ الضَّمائِرِ

فَإنَّ امْتِحانَ الْقَوْمِ یُوحِشُ مِنْهُمْ *** وَما لَکَ إلاّ ما تَرى فِی الظَّواهِرِ

وَإنَّکَ إنْ کَشَفْتَ لَمْ تَرَ مُخْلِصاً *** وَأبْدى لَکَ التَّجْریبُ خُبْثَ السَّرائِرِ

براى شناخت هر جمعیتى به ظاهر کار آن ها قناعت کن. خالص آنها را برگزین پیش از آنکه ضمیر آنها را آزمایش کنى.

زیرا امتحان کردن اقوام (و جستوجوى بواطن آنها) سبب وحشت از آنها مى شود. تو تنها به آنچه در ظاهر مى بینى قناعت کن.

زیرا اگر اصرار بر کشف باطن افراد داشته باشى فرد خالص و مخلصى را نخواهى یافت و این کار آلودگى باطن بسیارى از افراد را بر تو آشکار مى سازد.

روشن است زندگى انسان ها بر خلاف کارهایى است که انجام مى دهند، هرگاه انسان بخواهد جزئیات زندگى دیگران را با کنجکاوى و دقت پیدا کند و آنها را مورد بازخواست قرار دهد زندگى براى او تلخ خواهد شد و دوستانش از گرد او پراکنده مى شوند.

در حدیث جالبى که مرحوم علامه مجلسى در بحارالانوار آورده است از امیرمؤمنان(علیه السلام) مى خوانیم: «وَعَظِّموُا اقْدَارَکُم بِالتَّغَافُلِ عَنِ الدَّنِّىِ مِنَ الاُْمُورِ ... ولاَ تَکوُنوُا بَحَّاثِینَ عَمَّا غَابَ عَنْکُمْ، فَیَکْثُرُ عَائِبُکُمْ ... وتَکَرّموُا بِالتّعَامِى عَنِ الاِْسْتِقْصَاءِ; قدر و منزلت خود را با «تغافل» درباره امور پست و کوچک بالا برید ... و زیاده از امورى که پوشیده و پنهان است تجسس نکنید که عیب جویان شما زیاد مى شوند ... و با چشم برهم نهادن از دقت بیش از حد در جزئیات، بزرگوارى خود را ثابت کنید».(2)

از این حدیث و پاره اى دیگر از احادیث این نکته روشن مى شود که موارد تغافل مربوط به امور سرنوشت ساز زندگى یک انسان نیست، زیرا که در آنها دقت و جستوجو به یقین لازم است. این دستور منافاتى با مسئله امر به معروف و نهى از منکر ندارد، زیرا وظیفه امر به معروف و نهى از منکر مربوط به واجبات و محرمات است که از محدوده تغافل بیرون است.(3)

*****

پی نوشت:

(1). بحارالانوار، ج 72، ص 214 .

(2). بحارالانوار، ج 75، ص 64، ح 157 .

(3). سند گفتار حکیمانه: مرحوم خطیب در مصادر از دعوات راوندى نقل مى کند که این کلام حکیمانه را با تفاوتى در کتاب خود آورده است به این صورت: «أشْرَفُ خِصالِ الکَرَم غَفْلَتُک عَمّا تَعْلَم». این تفاوت نشان مى دهد آن را از منبعى غیر از نهج البلاغه دریافت داشته است. (مصادر نهج البلاغه، ج 4، ص 178)

«إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ» (سوره عصر، آیه ۲)

«إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ»

(سوره عصر، آیه ۲)

معنی: همانا انسان در زیان است.

این آیه بخشی از سوره عصر است. ادامه‌اش استثنا را بیان می‌کند:

«إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ»

یعنی: مگر کسانی که ایمان آوردند، کارهای شایسته انجام دادند، یکدیگر را به حق سفارش کردند و یکدیگر را به صبر سفارش کردند.

پس پیام کلی سوره این است که رهایی از خسران با ایمان، عمل صالح، دعوت به حق و صبر است.

توضیح بیشتر دربارهٔ آیهٔ «إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ» (سورهٔ عصر، آیهٔ ۲):

۱. جایگاه آیه

سورهٔ عصر با سوگند به «عصر» (زمان) آغاز می‌شود:

«وَالْعَصْرِ • إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ»

خداوند به زمان سوگند می‌خورد و می‌فرماید انسان در زیان است. سپس در آیهٔ سوم چهار گروه/چهار ویژگی را استثنا می‌کند که از این زیان نجات می‌یابند.

۲. معنی «خُسْر»

«خُسْر» فقط زیان مالی نیست؛ یعنی کم شدن سرمایه، از دست رفتن فرصت، بیراهه رفتن و زیان دائم. انسان سرمایه‌ای دارد: عمر، عقل، توان، ایمان و فرصت. اگر این سرمایه در مسیر درست خرج نشود، در حقیقت انسان در حال ضرر کردن است. چون هر لحظه از عمر او کم می‌شود و باید ببیند در برابر آن چه به دست می‌آورد.

۳. تأکید آیه

ترکیب «إِنَّ … لَفی …» تأکید زیادی دارد:

· «إنّ» تأکید می‌دهد.

· «لام» در «لفی» هم تأکید می‌آورد.

  یعنی: قطعاً و بدون شک، انسان در زیان است. این یک حکم کلی و جدی است، نه یک احتمال.

۴. چرا انسان در زیان است؟

چون به تنهایی و بدون برنامهٔ درست، عمرش می‌گذرد و سرمایه‌اش کاهش می‌یابد. انسان اگر فقط به دنیا مشغول شود، هرچه هم پیشرفت مادی کند، بالاخره از دنیا می‌رود و اگر برای آخرت و هدف آفرینش کاری نکرده باشد، زیانکار است. بنابراین آیه نمی‌گوید همهٔ انسان‌ها بد هستند؛ می‌گوید طبیعت حرکت انسان در دنیا، اگر با چهار اصل همراه نباشد، به خسران می‌انجامد.

۵. استثنا: راه نجات

آیهٔ بعد می‌فرماید:

«إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ»

یعنی همه در زیان‌اند مگر کسانی که این چهار ویژگی را دارند:

۱. ایمان آوردند: ایمان به خدا، معاد، رسالت و اصول دین. ایمان ریشه و جهت‌دهندهٔ زندگی است.

۲. عمل صالح انجام دادند: ایمان بدون عمل کامل نیست. عمل صالح یعنی کار درست، شایسته و مطابق دستور خدا؛ از عبادت تا اخلاق، کمک به دیگران، عدالت و امانت.

۳. یکدیگر را به حق سفارش کردند: «تواصی» یعنی توصیهٔ متقابل و دوجانبه. مؤمن فقط به فکر نجات خودش نیست؛ دیگران را هم به حق، ایمان، عدالت و راستی دعوت می‌کند. این بُعد اجتماعی و مسئولیت‌پذیری است.

۴. یکدیگر را به صبر سفارش کردند: صبر یعنی استقامت در مسیر حق، تحمل سختی‌ها، دوری از گناه و ناامید نشدن. بدون صبر، ایمان و عمل صالح دوام نمی‌آورد.

۶. نکتهٔ مهم

این آیه تصویری بدبینانه از انسان نمی‌دهد؛ بلکه می‌گوید:

· انسان در معرض خسران است.

· اما راه نجات وجود دارد.

· نجات فقط فردی نیست؛ ایمان، عمل صالح، دعوت جمعی به حق و صبر جمعی لازم است.

۷. پیام عملی

آیه به ما می‌آموزد:

· عمر سرمایه است و باید حساب‌شده خرج شود.

· ایمان باید به عمل تبدیل شود.

· انسان مسئول دیگران هم هست و باید آن‌ها را به حق و صبر سفارش کند.

· موفقیت واقعی، نجات از خسران است، نه فقط پیشرفت ظاهری دنیا.

خلاصه: «إنّ الإنسان لفی خسر» یعنی انسان اگر با ایمان، عمل صالح، دعوت به حق و صبر زندگی نکند، سرمایهٔ عمر و وجودش را از دست می‌دهد؛ اما این زیان قطعی نیست و با این چهار اصل می‌توان از آن نجات یافت.

دو آیه از قرآن در مورد دوستی دختر و پسر

آیات قرآن دوستی دختر و پسر

دو آیه از قرآن در مورد دوستی دختر و پسر

پاکدامنی، هم برای مردان وهم برای زنان، شرط است.

در انتخاب همسر به اصل ایمان وپاکدامنی توجّه شود.

برقراری روابط نامشروع و پنهانی، حتّی با غیرمسلمان ممنوع است.

ایمان، شرط اساسى در هر ازدواجى است.

سوره مائده آیه (5)

بِسْمِ اللَّه الْرَّحْمَنِ الْرَّحِیمِ

الْیَوْمَ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّبَاتُ ۖ وَطَعَامُ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ حِلٌّ لَّکُمْ وَطَعَامُکُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ مِن قَبْلِکُمْ إِذَا آتَیْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِینَ غَیْرَ مُسَافِحِینَ وَلَا مُتَّخِذِی أَخْدَانٍ ۗ وَمَن یَکْفُرْ بِالْإِیمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِینَ ﴿٥﴾

امروز، همه ی چیزهای پاک و دلپسند برای شما حلال شده است، و طعام اهل کتاب برای شما حلال است و طعام شما نیز برای آنان حلال است. و (ازدواج با) زنان پاکدامن و با ایمان و نیز زنان پاکدامن از کسانی که پیش از شما به آنان کتاب آسمانی داده شده مانعی ندارد. در صورتی که مهریه زنان را بپردازید وپاکدامن باشید نه زناکار، و نه دوست گیرنده ی پنهانی (و نامشروع) و هر کس به ایمان خود کفر ورزد، قطعاً عمل او تباه شده و او در آخرت از زیانکاران است.

سوره نساء آیه (25)

بِسْمِ اللَّه الْرَّحْمَنِ الْرَّحِیمِ

وَمَن لَّمْ یَسْتَطِعْ مِنکُمْ طَوْلًا أَن یَنکِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِن مَّا مَلَکَتْ أَیْمَانُکُم مِّن فَتَیَاتِکُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِإِیمَانِکُم ۚ بَعْضُکُم مِّن بَعْضٍ ۚ فَانکِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَیْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلَا مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ ۚ فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَیْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَیْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ ۚ ذَٰلِکَ لِمَنْ خَشِیَ الْعَنَتَ مِنکُمْ ۚ وَأَن تَصْبِرُوا خَیْرٌ لَّکُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿٢٥﴾

و آنها که توانایی ازدواج با زنان (آزاد) پاکدامن با ایمان ندارند می‏توانند با زنان پاکدامن از بردگانی با ایمان که در اختیار دارید ازدواج کنند، خدا آگاه به ایمان شماست، و همگی اعضای یک پیکرید، و آنها را به اجازه صاحبان آنان ازدواج نمایید و مهر آنها را به خودشان بدهید، مشروط بر اینکه پاکدامن باشند نه مرتکب زنا بطور آشکار شوند و نه دوست پنهانی بگیرند، و در صورتی که محصنه باشند و مرتکب عمل منافی عفت شوند نصف مجازات زنان آزاد را خواهند داشت، این اجازه (ازدواج با کنیزان) برای آنها است که (از نظر غریزه جنسی) شدیدا در زحمت باشند و اگر خودداری کنید (از ازدواج با آنان) برای شما بهتر است و خداوند آمرزنده و مهربان است. (۲۵) 

چگونه والدین در گناه فرزندان شریک می شوند/ آثار اخروی احترام به همسر

چگونه والدین در گناه فرزندان شریک می شوند

 آثار اخروی احترام به همسر

 آیه 12 سوره یس

إِنَّا نَحْنُ نُحْیِ الْمَوْتى‏ وَ نَکْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ أَحْصَیْناهُ فی‏ إِمامٍ مُبینٍ» 

به ‏یقین ما مردگان را زنده مى ‏کنیم وآنچه را از پیش فرستاده ‏اند و آنچه را از خود باقى گذاشته ‏اند؛ و همه چیز را در کتاب روشنگرى احصا کرده ‏ایم.

آیت الله العظمی مظاهری تبیین کردند؛

چگونه والدین در گناه فرزندان شریک می شوند/ آثار اخروی احترام به همسر 

مخدوش شدن چهره اسلام در دنیا توسط جریان تکفیر

مخدوش شدن چهره اسلام در دنیا توسط جریان تکفیر

سوره مبارکه الممتحنة آیه ۸

لا یَنهاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذینَ لَم یُقاتِلوکُم فِی الدّینِ وَلَم یُخرِجوکُم مِن دِیارِکُم أَن تَبَرّوهُم وَتُقسِطوا إِلَیهِم ۚ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ المُقسِطینَ﴿۸﴾

خدا شما را از نیکی کردن و رعایت عدالت نسبت به کسانی که در راه دین با شما پیکار نکردند و از خانه و دیارتان بیرون نراندند نهی نمی‌کند؛ چرا که خداوند عدالت‌پیشگان را دوست دارد. 

شناخت شیطان(شایعه در میان مسلمانان)

شناخت شیطان(شایعه در میان مسلمانان)

شیوهی ارعاب و تهدید

مؤمن واقعی از غیر خدا نمیترسد

سوره 3. آلعمران آیه 175

إِنَّمَا ذَٰلِکُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ

در واقع، این شیطان است که دوستانش را میترساند؛ پس اگر مؤمنید از آنان مترسید و از من بترسید.. 

تفسیر سوره شمس توسط استاد رائفی پور

تفسیر سوره شمس توسط استاد رائفی پور

اون دنیا هم سوال از حضرت زهراست،

أین الفاطمیون؟!

حضرت زهرا حجت را تمام کرد. مبنا شد مبنای شناخت،مبنای جدا کردن حق از باطل..

خیلی این آیات عجیب هستند:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

 إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ ﴿۱﴾وَإِذَا النُّجُومُ انکَدَرَتْ ﴿۲﴾...